Sympathieën en antipathieën

Gerelateerde afbeelding

Een liberaal kan nu tegenwerpen dat hij door het verkennen van zijn eigen innerlijke wereld compassie en begrip voor anderen kan ontwikkelen. Maar zo’n redenering zou weinig indruk gemaakt hebben op Lenin of Mao. Zij zouden zeggen dat individueel zelfonderzoek een kleinburgerlijke luxe is en dat ik hoogstwaarschijnlijk in een of andere kapitalistische val trap als ik contact probeer te maken met mijn innerlijk. Mijn huidige politieke opvattingen, mijn sympathieën en antipathieën, en mijn hobby’s en ambities zijn geen weerspiegeling van mijn authentieke zelf, maar eerder een afspiegeling van mijn opvoeding en mijn sociale omgeving. Ze hangen af van mijn klasse en worden gevormd door mijn buurt en mijn school. Rijk en kantoorruimte huren amsterdam arm worden van geboorte af aan gehersenspoeld. De rijken leren de armen te negeren en de armen leren hun eigen belangen te negeren. Daartegen helpt geen enkele vorm van zelfreflectie of psychotherapie, want de psychotherapeuten zijn ook in dienst van het kapitalistische systeem. Inderdaad zal zelfreflectie me waarschijnlijk niet veel waars over mezelf leren, want daarbij wordt te veel de nadruk gelegd op persoonlijke beslissingen en niet genoeg op sociale omstandigheden. Als ik rijk ben, concludeer ik dat dat komt doordat ik slimme keuzes heb gemaakt. Als ik ernstig armoede lijd, zal ik wel iets fout gedaan hebben. Als ik depressief ben, wijt een liberale therapeut dat waarschijnlijk aan mijn ouders en moedigt hij me aan nieuwe levensdoelen te zoeken. Als ik opper dat ik misschien depressief ben omdat ik word uitgebuit door kapitalisten en ik in het heersende sociale systeem geen kans heb om mijn doelen te verwezenlijken, zou de therapeut best eens kunnen zeggen dat ik mijn eigen innerlijke problemen op ‘het sociale systeem’ projecteer en onverwerkte problemen met kantoorruimte huren eindhoven mijn moeder op ‘de kapitalisten’ gooi. Volgens het socialisme zou ik niet jarenlang over mijn moeder, mijn emoties en mijn complexen moeten praten, maar me moeten afvragen wie de productiemiddelen in mijn land in handen heeft. Wat zijn de voornaamste export- en importartikelen? Wat voor banden hebben de heersende politici met het internationale bankwezen? Ik moet eerst het sociaal-economische systeem waarin ik leef begrijpen en kijken naar de ervaringen van alle andere mensen, dan pas kan ik echt begrijpen wat ik voel, en we kunnen het systeem alleen veranderen door gemeenschappelijke actie. Maar wie kan er rekening houden met de ervaringen van alle mensen op de wereld en die op een eerlijke manier tegen elkaar afwegen?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *