Overdreven reacties

Afbeeldingsresultaat voor site:ilocate.nl

Maar hoe krijgen terroristen het dan voor elkaar om de krantenkoppen te domineren en de politieke situatie in de wereld te veranderen? Door overdreven reacties uit te lokken bij hun vijanden. In wezen is terrorisme pure show. Terroristen zetten een angstaanjagend geweldsspektakel op touw dat tot onze verbeelding spreekt en ons het gevoel geeft dat we afglijden naar een middeleeuwse chaos. Daardoor voelen staten zich vaak gedwongen om op het terroristische theater te reageren met een veiligheidsshow, waarbij ze een immens machtsvertoon ten tonele voeren, zoals de vervolging van complete bevolkingsgroepen of invasies in andere landen. In de meeste gevallen is deze overdreven reactie op terrorisme een veel grotere bedreiging voor onze veiligheid dan kantoor huren rotterdam de terroristen zelf. Terroristen zijn te vergelijken met een vlieg die een porseleinwinkel probeert te vernielen. De vlieg is zo zwak dat hij niet eens één theekopje in beweging krijgt. Dus zoekt hij een stier, kruipt in zijn oor en begint te zoemen. De stier wordt wild van angst en woede en trapt de hele porseleinwinkel in puin. Dit is wat er al tien jaar gaande is in het Midden-Oosten. Islamitische fundamentalisten hadden het bewind van Saddam Hoessein nooit in hun eentje omver kunnen werpen. Dus wat deden ze? Ze maakten de vs dol van woede met de aanvallen van 11 september en de vs walste voor hen over de Midden-Oosterse porseleinwinkel heen. Nu floreren ze in de puinhopen. In hun eentje zijn terroristen te zwak om ons te laten afglijden naar de middeleeuwen en de wet van de jungle terug te brengen. Ze kunnen ons wel provoceren, maar uiteindelijk hangt alles af van onze reactie. Als de wet van de jungle in ere wordt hersteld, zal het niet de schuld van terroristen zijn.
Honger, ziekte en oorlog zullen de komende decennia waarschijnlijk nog miljoenen slachtoffers blijven maken, maar het zijn geen onvermijdelijke tragedies meer die de hulpeloze mensheid niet kan begrijpen of beheersen. Het zijn hanteerbare uitdagingen geworden. Dat doet niets af aan het leed van honderden miljoenen door armoede getroffen mensen of dat van de miljoenen die elk jaar bezwijken aan malaria, aids en tuberculose, of de miljoenen die vastzitten in kantoor huren utrecht gewelddadige vicieuze cirkels in Syrië, Congo of Afghanistan. De boodschap is niet dat honger, ziekte en oorlog volkomen van de aardbol verdwenen zijn en dat we ons er geen zorgen meer over hoeven te maken. Integendeel. De hele geschiedenis door zagen mensen ze als onoplosbare problemen, dus probeerden ze niet eens er een eind aan te maken. De mensen baden tot God om wonderen, maar zelf deden ze geen serieuze pogingen om honger, ziekte en oorlog uit te roeien. Mensen die zeggen dat de wereld van 2016 net zo hongerig, ziek en gewelddadig is als in 1916 houden dat oude, defaitistische wereldbeeld in stand. Ze suggereren dat de gigantische inspanningen die mensen in de loop van de twintigste eeuw hebben geleverd niets hebben opgelost en dat medisch onderzoek, economische hervormingen en vredesinitiatieven allemaal vergeefs zijn gebleken. En als dat zo is, wat heeft het dan voor zin om nog tijd en geld te steken in nader medisch onderzoek, nieuwe en betere economische hervormingen of nieuwe vredesinitiatieven?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *