Een gelijkluidende bepaling

Gerelateerde afbeelding

Een gelijkluidende bepaling kent ook de huidige Grondwet in art. 42 lid 2. Het gevolg hiervan is dat de ministers verantwoordelijk zijn voor daden van de Koning; de Koning zelf kan daarvoor niet ter verantwoording worden geroepen.
32 2 Staatsrecht algemeen
Deze verantwoordelijkheid van de ministers heeft er vanzelfsprekend toe geleid dat de ministers de bevoegdheden van de Koning feitelijk overnamen: wat tevoren de bevoegdheid van de Koning was, werd de bevoegdheid van de Koning en ministers samen, wat in de praktijk de bevoegdheid van de ministers gezamenlijk (het kabinet) betekent.
Waar thans in de Grondwet sprake is van de Koning moet dan ook niet de Koning in persoon gelezen worden, maar de zogenoemde constitutionele Koning: Koning en ministers, ook wel Kroon of regering genoemd. Dit geldt uiteraard niet voor die bepalingen in de Grondwet die handelen over de erfopvolging van de Koning. In deze bepalingen wordt wel de Koning in persoon bedoeld. De Koning verwerft zijn troon door erfopvolging. De regels voor de troonopvolging liggen vergaderruimte rotterdam vast in de Grondwet en kunnen derhalve ook door een Grondwetswijziging worden veranderd. Als er geen opvolger is, kan een nieuwe Koning benoemd worden door de Staten-Generaal. In een uitzonderlijke situatie, namelijk bij ontstentenis (dat wil zeggen: het niet voorhanden zijn) van een Koning en van een regent, wordt het koninklijk gezag waargenomen door de Raad van State. Dit is alles geregeld in art. 24 t/m 41 Gw.
2.2.2 Ministers Ministers geven leiding aan een ministerie en zijn als zodanig verantwoordelijk voor de wetgeving op hun terrein. Zij vergaderen in het belangrijkste overlegorgaan, de ministerraad. De minister-president is voorzitter van de ministerraad en tevens een belangrijke vertegenwoordiger van het kabinet, ook in het buitenland. Iemand kan als eretitel ‘minister van staat’ krijgen, wat verder geen bevoegdheden meebrengt.
Benoeming en taken van ministers Ministers worden bij Koninklijk Besluit benoemd en ontslagen volgens art. 43 Gw. Benoeming van een minister of van een volledig kabinet geschiedt niet voetstoots. Er gaat soms een lange voorbereidingsperiode aan vooraf. Het is een ongeschreven regel van staatsrecht dat een kabinet een afspiegeling dient te zijn van de machtsverhoudingen in de Staten-Generaal en met name in de Tweede Kamer. Dit leidt ertoe dat de Koning, in dit geval als persoon, overleg voert met onder andere vertegenwoordigers uit de Tweede Kamer. Dit overleg leidt meestal tot de benoeming van een informateur, die opdracht krijgt om te onderzoeken welk soort kabinet gevormd zou kunnen worden. Is dit eenmaal duidelijk, dan volgt benoeming van een fo rmateur, die het kabinet daadwerkelijk samenstelt. De leden van het kabinet (de ministers) worden vervolgens door de Koning benoemd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *