De evolutietheorie

Gerelateerde afbeelding

Waarom wordt er zo tekeergegaan tegen de evolutietheorie, terwijl niemand moeilijk doet over de relativiteitstheorie of de kwantummechanica? Waarom eisen politici niet dat kinderen worden blootgesteld aan alternatieve theorieën over materie, energie, ruimte en tijd? De ideeën van Darwin komen op het eerste gezicht immers veel minder bedreigend over dan de monsterlijke ontdekkingen van Einstein en Werner Heisenberg. De evolutietheorie berust op het principe van de overleving van de sterksten en dat is toch een helder, simpel idee, op het slaapverwekkende af. En dat terwijl de relativiteitstheorie en de kwantummechanica ons conference room rotterdam leren dat je tijd en ruimte kunt buigen, dat er iets vanuit het niets kan verschijnen en dat een kat tegelijk levend en dood kan zijn. Dit neemt ons gezond verstand op schokkende wijze op de hak, maar niemand probeert onschuldige schoolkinderen tegen deze schandalige ideeën te beschermen. Waarom niet? Niemand windt zich op over de relativiteitstheorie omdat die niet indruist tegen onze dierbare geloofsartikelen. Het kan de meeste mensen geen bal schelen of ruimte en tijd absoluut of relatief zijn. Als jij denkt dat het mogelijk is om ruimte en tijd te buigen, ga dan maar lekker je gang. Buig maar raak. Ik zit er niet mee. Maar Darwin heeft ons van onze ziel beroofd. Als je de evolutietheorie echt conference room utrecht begrijpt, dan begrijp je ook dat de ziel niet bestaat. Dat is een angstaanjagende gedachte, niet alleen voor vrome christenen en moslims, maar ook voor veel seculiere mensen die geen specifiek religieus dogma aanhangen, maar toch graag willen geloven dat ieder mens een eeuwige, individuele essentie bezit die zijn hele leven lang onveranderlijk is en zelfs na de dood kan blijven voortbestaan. De letterlijke betekenis van het woord ‘individueel’ is ‘ondeelbaar’ (in is ‘on’ in het Latijn, dividere is ‘delen, splitsen’). Dat ik een individu ben, dus een ondeelbaar iemand, impliceert dat mijn ware zelf een holistisch iets is, en geen bouwsel dat bestaat uit losse onderdelen. Deze ondeelbare essentie blijft volgens sommigen van moment tot moment bestaan zonder iets te verliezen of iets in zich op te nemen. Mijn lichaam en hersenen zijn constant onderhevig aan veranderingen: neuronen vuren, hormonen worden afgescheiden en spieren trekken zich samen. Mijn persoonlijkheid, mijn wensen en mijn betrekkingen met anderen staan nooit stil en kunnen in de loop der jaren en decennia compleet veranderen. Maar onder dat alles blijf ik van mijn geboorte tot aan mijn dood dezelfde persoon, en na de dood hopelijk ook nog.

Flora en fauna

Gerelateerde afbeelding

Maar het antropoceen is geen nieuwerwets fenomeen van de laatste paar eeuwen. Tienduizenden jaren geleden al, toen onze voorouders uit de steentijd zich van Oost-Afrika naar alle hoeken van de aardbol verspreidden, veranderden ze de flora en fauna van elk continent en eiland waar ze zich vestigden. Ze roeiden alle andere mensensoorten op de wereld uit, 90 procent van de grote dieren in Australië, 75 procent van de grote zoogdieren van Amerika, zo’n 50 procent van alle grote co-working space rotterdam landzoogdieren op de planeet, en dat allemaal voordat ze hun eerste tarweveld inzaaiden, hun eerste metalen werktuig fabriceerden, hun eerste teksten schreven en hun eerste munten sloegen.6 Grote dieren waren de voornaamste slachtoffers omdat ze in relatief kleine aantallen voorkwamen en zich traag voortplantten. Vergelijk bijvoorbeeld mammoeten (die uitstierven) met konijnen (die nog steeds bestaan). Een kudde mammoeten telde niet meer dan twintig à dertig individuen en breidde zich met misschien twee jonkies per jaar uit. Als
de plaatselijke mensenstam slechts drie mammoeten per jaar doodde, lag het sterftecijfer daarmee dus al hoger dan het geboortecijfer, waarmee de mammoeten binnen een paar generaties verdwenen waren. Konijnen fokken daarentegen als konijnen. Zelfs als mensen honderden konijnen per jaar verschalkten was dat niet genoeg om ze uit te roeien. Niet dat onze voorouders van plan waren de mammoeten te co-working space utrecht laten uitsterven, ze waren zich gewoon niet bewust van de gevolgen van wat ze deden. Het uitsterven van mammoeten en andere grote dieren is volgens de evolutionaire tijdrekening wel snel gegaan, maar in menselijke termen ging het heel langzaam en geleidelijk. Mensen leefden niet langer dan zeventig of tachtig jaar, terwijl het proces van uitsterven eeuwen in beslag nam. De vroege sapiens zagen waarschijnlijk geen enkel verband tussen de jaarlijkse mammoetjacht – waarbij niet meer dan twee of drie mammoeten werden gedood – en het verdwijnen van deze wollige reu
.
zen. Hoogstens zal een nostalgisch oudje een keer tegen wat sceptische jongeren hebben gezegd dat er in zijn jeugd veel meer mammoeten waren. En ook meer mastodonten en reuzenherten. En natuurlijk waren de stamhoofden toen ook nog te vertrouwen en hadden kinderen nog respect voor ouderen.